Obrona Starego Miasta przeszła do legendy Powstania Warszawskiego. Natężenie toczonych tu bojów, czas trwania powstańczego oporu, wielkość zaangażowanych sił nieprzyjaciela i wysokość obustronnych strat mogą być porównywane jedynie z ostatnią fazą walk o Czerniaków. Do historii weszła obrona staromiejskich obiektów, przekształconych w powstańcze reduty, takich jak szpital św. Jana Bożego, Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych, katedra, barykady wylotowe na pl. Zamkowy, ratusz
z klasztorem pp. Kanoniczek, Bank Polski, Arsenał, reduta Matki Boskiej, Pasaż Simonsa, pałac Mostowskich, ogród i pałac Krasińskich... Ostatnie dwa dni rozpaczliwego oporu upłynęły na przygotowaniach do ewakuacji kanałami, co ostatecznie nastąpiło nocą z 1 na 2 września. Przemarsz paru tysięcy ludzi – w większości z bronią w ręku – pod stanowiskami nieprzyjaciela jest ewenementem nie tylko w skali Powstania, ale całej II wojny światowej.

Powrót